قباد طالبانی: شکوفایی اقتصاد منطقه در گرو توافق تهران و واشینگتن است

PUKMEDIA دفتر مطبوعاتی قباد طالبانی

قباد طالبانی در برنامه بدون سانسور با پیرس مورگان

قباد طالبانی، معاون نخست‌وزیر اقلیم کردستان، در گفتگویی اختصاصی با پیرس مورگان در برنامه «بدون سانسور» اشاره کرد که فضا برای دستیابی به توافق میان واشینگتن و تهران آماده است. وی تأکید کرد که ایران اکنون بیش از هر زمانی متحد است و جهان باید فراتر از پرونده هسته‌ای به جایگاه این کشور بنگرد.

وی همچنین افزود: «اگر طرف‌های خارجی مداخله نکنند، آمریکا و ایران می‌توانند به توافقی دست یابند که اقتصاد منطقه را متحول کند».


متن مصاحبه


پیرس مورگان: در چند روز گذشته، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، لینک مصاحبه‌ای را برای میلیون‌ها دنبال‌کننده‌اش به اشتراک گذاشت که در آن از او به عنوان «استاد توافق» ستایش شده بود. قباد طالبانی، معاون نخست‌وزیر اقلیم کردستان، کسی بود که این سخنان گرم را بیان کرده بود و اکنون همراه ماست. به برنامه «بدون سانسور» خوش آمدید.


قباد طالبانی: ممنون پیرس

مورگان: چه حسی داشتی وقتی دیدی پرزیدنت ترامپ دیشب مصاحبه تو را بازنشر کرده است؟ احساس افتخار کردی یا کمی شوکه شدی؟

قباد طالبانی: طبیعتاً احساس افتخار کردم. غافلگیر هم شدم؛ پیام‌های زیادی دریافت می‌کردم که می‌گفتند رئیس‌جمهور آمریکا مصاحبه تو را منتشر کرده است. باید بگویم از اینکه درباره آن توئیت زده، کمی شگفت‌زده شدم، اما از انجام این کار توسط او ناامید (ناراحت) نشدم.


مورگان:  محتوای مصاحبه تو این بود که اعلام کردی ترامپ استاد توافق است و می‌تواند توافقی بزرگ برای پایان دادن به جنگ [تنش] ایران انجام دهد. اما همان‌طور که کارشناسان من کمی پیشتر بحث کردند، ما نمی‌توانیم درک کنیم او چگونه می‌تواند توافقی انجام دهد که به او اجازه دهد به زودی از این وضعیت خارج شود و ادعای پیروزی کامل کند؛ آیا تو می‌دانی چگونه؟


قباد طالبانی:  معتقدم اگر تصمیم‌گیری به خودشان واگذار شود و مذاکره‌ای واقعی میان آمریکا و ایران شکل بگیرد، توافقی شدنی است. اگر توافق گسترده‌تر باشد و تنها به پرونده هسته‌ای یا بالستیک محدود نشود، بلکه یک بسته جامع باشد که درهای اقتصاد جهانی را به روی ایران باز کند، قطعاً توافقی ممکن است و باید انجام شود. چون این چیزی است که ایران می‌خواهد؛ آن‌ها از انزوایی که به دلیل سال‌ها جنگ و تحریم چشیده‌اند، خسته‌اند. هرچند از نظر توسعه جهانی عقب افتاده‌اند، اما همزمان فرصت رشد اقتصادی برای ایران، منطقه، آمریکا، اروپا و سایر سرمایه‌گذاران در ایران بسیار بزرگ است. لذا بله، معتقدم اگر مذاکره‌ای مستقیم بین آمریکا و ایران باشد و به آمریکا اجازه داده شود این توافق را اجرا کند، به این معنا که کشورهای دیگر مداخله نکنند و نخواهند مسیر آن را منحرف کنند،  آنگاه می‌توانیم شاهد توافقی باشیم که هر دو طرف در آن برنده باشند.

مورگان:   اما برای توافق، باید بدانی با چه کسی معامله می‌کنی و آیا آن‌ها واقعاً در جایگاهی هستند که تصمیم بگیرند؟ تو در جایگاه خوبی برای پاسخ به این سوال هستی؛ منظورم این است، آیا می‌دانیم در حال حاضر چه کسی قدرت را در ایران اداره می‌کند؟

قباد طالبانی:  معتقدم درباره وجود شکاف میان دیپلمات‌ها، سپاه پاسداران و نهادهای مذهبی زیاده‌روی شده است. امروز ایران از همیشه متحدتر است. این دیدگاه که می‌گوید «با این افراد می‌توان کار کرد و با آن دسته‌ دیگر نه»، به نظرم اغراق‌آمیز است. شاید این حرف‌ها را کسانی زده باشند که فکر می‌کردند این جنگ [تنش] ظرف ۴۸ ساعت تمام می‌شود، اما واقعیت این است که ایران اکنون ملتی متحد است و مردم پشت دولتشان ایستاده‌اند؛ چه دوست داشته باشند یا نه، چه از عملکردها راضی باشند یا نه. این تنش‌ها کار زیادی برای یکپارچه کردن ایران انجام داده است. از این رو، کسانی که به نام ایران مذاکره می‌کنند، نماینده کل کشور هستند و فکر می‌کنم این کار را برای آمریکا آسان‌تر می‌کند.


مورگان: آیا فکر می‌کنید رهبر عالی جدید ایران آگاه باشد؟ چیزی از وضعیت فعلی او می‌دانیم؟

قباد طالبانی: من اطلاعی در این باره ندارم، اما فکر می‌کنم این موضوع خارج از بحث اصلی است. واقعیت این است که ایران روی پای خود ایستاده و در برابر ضربات دو مورد از قدرتمندترین ارتش‌های جهان مقاومت کرده است. اگر به اظهارات اولیه ترامپ در شروع تنش برگردید، می‌توانید بگویید که او به اهداف نظامی‌اش رسیده است؛ بسیار خب، حالا بیایید فراتر برویم و بحث کنیم که اهداف غیرنظامی چیست؟ دوباره می‌گویم، اگر از دریچه کوچک پرونده هسته‌ای و موشک بالستیک نگریسته شود، انتظار توافق ندارم. اما اگر نگاه گسترده‌تر شود و شامل بسته‌های اقتصادی، بازگشت ایران به جامعه جهانی، مشوق‌های بیشتر، وام، سرمایه‌گذاری و درگیر شدن بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول باشد، معتقدم توافق بسیار خوبی در دسترس است. توافقی که به نفع ایران باشد و اینگونه به نظر نرسد که کشوری، کشور دیگر را در تنگنا قرار داده است. برای پایداری توافق، باید برای هر دو طرف سودمند باشد و معتقدم فضای کافی برای مانور میان اهداف مستقیم هر دو کشور برای رسیدن به یک نتیجه مثبت وجود دارد.

مورگان: دیدگاه جالبی است. می‌خواهم به موضوعی اشاره کنم که «اسکات هورتون» هفته پیش در برنامه‌ام گفت؛ اینکه ادعای کشته شدن ۴۰ هزار معترض توسط دولت ایران در ماه ژانویه، یک فریب و داستان‌سرایی است. تو چه اطلاعاتی درباره حقیقت اتفاقات ماه ژانویه داری؟

قباد طالبانی: پیرس، ما فقط می‌توانیم گمانه‌زنی کنیم. من واقعاً نمی‌توانم روی اعداد بحث کنم که آیا یک نفر کشته شده یا ۴۰ هزار نفر. بله، اعتراضاتی وجود داشت و سرکوب شد. تاثیر آن اعتراضات و خشونتی که برای سرکوب به کار رفت، قابل پیش‌بینی است و اعدادی از کوچک تا بزرگ درباره آن گفته شده است. اما واقعیتی که امروز با آن مواجهیم این است که در حین این جنگ و پس از آن، ما شاهد «قیام» نبودیم. ندیدیم که مردم به خیابان‌ها بریزند. آن چیزی را که به اصطلاح «کارشناسان» می‌گفتند که مردم امور را به دست می‌گیرند، ندیدیم. آن‌ها کنترل را به دست نگرفتند؛ این به معنای آن نیست که در آینده نخواهند کرد، اما فعلاً انجام نداده‌اند. قدرتی در رأس کار است که برخلاف آنچه در سوریه دیدیم و برخلاف آنچه در عراقِ سال ۲۰۰۳ دیدیم، تنها به یک شخص متصل نیست. ایران کشوری دارای «نهاد» است (نهادهای سیاسی، حکومتی، مذهبی، نظامی و شبه‌نظامی). این نهادها توانسته‌اند برای مدت حدود دو ماه در برابر ضربات مقاومت کنند. ما با واقعیت‌هایِ حاکم بر فضایِآتش‌بسِ پس از جنگ روبرو هستیم که در آن جهان نیاز دارد «تنگه هرمز» باز بماند تا اقتصاد جهانی بهبود یابد. من کاملاً باور دارم که پرزیدنت ترامپ توافق می‌خواهد و ایرانی‌ها هم توافق می‌خواهند. بنابراین فضا را مهیا می‌بینم؛ می‌توان گفت شاید تنها یک کشور در جهان باشد که توافق را نمی‌خواهد و فکر می‌کنم تو بهتر از من می‌دانی آن کشور کدام است.

مورگان: بله، منظورم این است که اسرائیل به صراحت اعلام کرده است که معتقد است کار تنها زمانی تمام می‌شود که به صورت فیزیکی اورانیوم غنی‌شده را خارج کنند و تضمین داشته باشند هیچ توانایی هسته‌ای پایداری در ایران باقی نمانده است؛ که این برای من به این معناست که آن‌ها نقشه اقدامات نظامی بیشتری دارند.

قباد طالبانی: پیرس، آن‌ها چطور می‌توانند این را تضمین کنند؟ چطور ممکن است؟ فرض کنیم همین حالا اورانیوم غنی‌شده را ببرند؛ تکنولوژی که سر جایش است، دانش که وجود دارد، اراده هم که هست. تنها چیزی که می‌ماند تامین مالی است، پس ممکن است سال آینده دوباره شروع شود. اشتباه است که تنها از دریچه پرونده هسته‌ای به موضوع نگاه شود. ایران چیزهای بسیار بیشتری برای عرضه به جهان دارد تا فقط تهدیدِ یک «ایران هسته‌ای». فکر می‌کنم ما اینجا نقطه اصلی را گم کرده‌ایم؛ قدرت‌های جهانی و کشورهای اروپایی اصل مطلب را گم کرده‌اند. ایران کشوری بزرگ است، از نظر جغرافیایی وسیع، پرجمعیت و دارای تمدن است. کشوری است که نهادهای حکمرانی و ساختارهای بسیار پیشرفته‌ای دارد؛ که شاید غرب یا آمریکا آن‌ها را دوست نداشته باشند، اما آن‌ها ثابت کرده‌اند که بسیار تاب‌آور و استراتژیک هستند. دوباره به همان نقطه برمی‌گردم: «آمریکا توافق می‌خواهد و به دنبال آن است؛ معتقدم اگر تصمیم‌گیری به خودشان واگذار شود، به توافق خوبی دست می‌یابند».

PUKMEDIA