Kürt Meselesi ve Dostları

Suzan Hale Şihab

Büyük Kürdistan'ın dört bir yanında meşru bir temele dayanan Kürt davası, tarih boyunca yerel, bölgesel ve uluslararası düzeyde birçok komplo ve baskıyla karşılaşmasına rağmen, dönemsel iniş çıkışlara karşın varlığını ve mücadelesini sürdürmüştür.

Devletsiz halkların mücadele doğası gereği hedeflere ulaşmak her zaman zorlu olmuştur.

Bu durum yalnızca iç sorunlardan değil, hâkim güçlerin jeopolitik konumları ve büyük devletler arasındaki çıkar çatışmalarının Kürtlerin aleyhine işlemesinden kaynaklanmıştır.

1514 Çaldıran Savaşı'ndan 1916 Sykes-Picot ve 1923 Lozan Antlaşması'na kadar Kürtler, uluslararası ittifakların ve dengelerin kurbanı olmuş, bölgesel hesapların gölgesinde kalmıştır.

yüzyılın sonlarında bu durum kısmen yön değiştirmiş ve Kürtler lehine yeni fırsatlar doğmuştur.

1991 Raperin (Büyük Ayaklanma) sürecinde uluslararası toplumun ve Fransa'nın girişimiyle güvenli bölge kararı alınmış, bu süreç bugünkü Irak Kürdistan Bölgesi'nin anayasal statüsünün zeminini hazırlamıştır.

21. yüzyılın ilk çeyreğinde ise IŞİD terörüne karşı verilen mücadele, Ezidi soykırımı karşısındaki duruş, peşmergenin ve Rojava güçlerinin direnişi, Kürtlerin uluslararası arenada meşruiyetini ve diplomatik görünürlüğünü önemli ölçüde artırmıştır.


Uluslararası sistem çıkarlar üzerine kurulu olduğu için, bir davanın yalnızca haklı ve meşru olması başarı için tek başına yeterli bir güvence sağlamaz.

Kürt siyasi aktörlerinin, küresel karar vericilerle ortak çıkarlar doğrultusunda kalıcı stratejik ortaklıklar ve yeni mekanizmalar geliştirmesi gerekmektedir.

Bölgedeki sınırların ve ittifakların yeniden şekillendiği bu hassas dönemde; güçlü bir diplomasi, etkili lobi faaliyetleri, iç bütünlük ve evrensel standartlarda demokratik bir yönetim anlayışı, Kürt davasının kazanımlarını korumak ve kalıcı kılmak adına vazgeçilmez bir zorunluluktur.


PUKMEDIA