BER BI YADA MEZIN VE

Stran Ebdulah

Ber bi yûbîla duyemîn a Yekîtiya Nîştimanî ya Kurdistanê ve

Tehedaya mezin ewe ku em YNKê ber bi yûbîla duyemîn a xebata Kurdayetiyê û demokrasî û temamkirina tabanê mafê çarenûsî ve bibin.

Pêşbirkeke eşkere û zelal e: Tiştek nîne, hindik maye
Sala par me yûbîla xwe ya pêncî salî ya yekem birê kir. Niha em di salvegera pêncî û yekê de ne, zêde nemaye! Piştî çil û neh salan em ê bigihîjin sed salî, ango em ê bigihîjin yûbîla duyemîn.

Çanda me ya Kurdewariyê rêya dirêj û lûfin ( komek çiyayên dijwar û garden keş) ji bo ku nêzîk bike û nêzîk nîşan bide dibêje: (Hîç Nîne, tenê yek lûfe).

Hîç Nîne, kêm maye û lûfek tenê ye!

49 sal di temenê me ya kesane de zêdeye û taqeta meriv nahêle, lê di jiyana neteweyê û hukumraniya dîrokê de pir kurt derbaz dibe û hema tê bibîse ku temenê YNKê gihîşte sed sal.

Ma em temenê Kurdîtiyê bi temenê xwe dipîvin? Ez çi me heke ez tê de nejîm?

Sebra Nûh pêxember di jiyana bawermendan de ye û sebra şoreşgerî, bi wesfa Mam Celal, di jiyana şoreşgeran de ye. Bêguman, şoreşgerên bi şêwaza medenî ya îroyîn.

Karwanekî dûr û dirêje bi hezaran şehîd bûne şahidê wê û bi hezaran têkoşer bi hêviya dîtina pêşeroja serê xwe danîne.

Ya girîng ewe ku di van 49 salan de ku em hêvî dixwazin ji bo YNKê bighîje çi armancê dêwere bicih anîn û çi destkeft werin  berhevkirin?
Çi feydeya gotina ku zilam serê xwe nîşan dide û li ser telefona xwe ya desta peyvan navnîş dike û zehmetiyên pêncî salên ku derbas bûne û pêncî salên ku dê werin li ber çavan nine û nagirê?!

Ê qurban meger qerar nine em giş endamên YNK`ya şoreşa nû bin ku xeber ji bo rêberê wî hatibû şandin: Eger dara xurmê li serê wî şîn bibe nikare çar Pêşmergeyan  bibe serê çiyayan.

Bir yan na? Bir!
Çil û neh salên din wê her bên û kesî navê çarenûsê nexwendiye ku çi rojekê wê gerdûn kilît dike?
Wê demê bila were û  serdema kesk û avadaniyê bê, dê her were bila weha be sed bername hebin û heta yûbîla duyemîn hemûyan dê bicîh bînin.

Bê guman, em ê li şûna nifşên pêşerojê biryar nedin û peyva din a wan e, lê stratejî nayê guhertin.. ji elhadê û heta bi gorê.

Ew stratejiyeke demdirêj e ku dê di rêya zigzak ya xwe de ber bi cihê xwe yê dawî ve bidome ta dighêje armanca xwe: Çare xwe nivîsîn.

Hezkiriyên Çayxaneya Tulaytulla jî li Şamê û hevalên Şoreşa Nû li çiyayên bilind ên Kurdistanê li şûna pêncî sal berê biryar nedan, ew îlham bexşbûn û çiraya roja dawî vêxistin û rêya dijwar derbas kirin da ku bigihîjin vê roja xewna xola duyemîn, yûbîla me ya duyemîn hebe, ya girîng û girew ew e ku YNK`ya me ji bo erkên pêşerojê amade be.

Bila em wî xurt û saxlem bikin da ku em karibin rêya dirêj bi saxlemî derbas bikin bi tenduristiya baş ve û ji bo me mîna luva mêzerêkê be.

Her çiqas em di rêwîtiya dirêj de westiya bin jî, em dikarin bêhnvedanek bistînin ku bêhnvedanek cengewerane û normal be, lê divê em ji demê dûr nekevin û neçin ser rêya ax: (çiqas rêya xebatê dijwar û dirêj be jî) bilaem temam bikin.

Her dem serbilind, serkeftiyê îro û pêşerojê be... Ey hevalê YNKê!

PUKMEDIA