Hêza gel a redkirina dîktatoriyê

PUKMEDIA

Koraw

Piştî Enfalê, kîmyabarana Helebce û gelek hovîtiyên din ên rejîma Baas li dijî Kurdên Iraqê, di rojeke wek îro de, 31-3-1991, beriya 34 salan, gelê Başûrê Kurdistanê biryarek hevbeş da.

Biryara gelê Başûrê Kurdistanê ew bû ku nexwestin di bin desthilata rejîma Beis de bijîn, ji ber ku Baasê û rejîma dîktator a Sedam Husên zordestiya wan dikir, ji ber wê jî hemû çîn bi hev re koçberî sînoran yan jî li welatên cîran bûn û ew roj weke roja Konferansa Mezin a Kurd hate naskirin.

Li hember vê yekê, hevpeymanan ji bo rejîma Baasê herêmeke qedexe ya firînê ava kirin. Ev yek jî li cîhanê bû sedema bertekeke berfireh û xirabî û zordariya rejîma Baasê derxist holê.

Wêne û dîmenên konferansê ku wê demê di medyaya navneteweyî de hatin weşandin, hestên cîhanê hejandin. Nîşan da ku Kurd di serhildanê de bi hêztir bûne yek û hêzên Baasê têk birin.

Yekser piştî konferansê, medyaya cîhanê bi dilgiranî rûdawê rûda, heta George W. Bush, serokê wê demê yê Amerîka jî, daxwaz ji wezîrê derve yê xwe kir ku serdana penaberên li ser sînor bike û wêneyên girtina wezîr di hemû medyayên navdewletî de hatin belavkirin, ku yekem car bû ku medyaya navdewletî bi vî rengî bala xwe dide kurdan.

Konferansa Mezin bû çekek bi hêz ji bo naskirina gelên cîhanê bi gelên bê nasname û ji bîrkirina dijminên gelên jibîrkirî.

Piştî konferansa Kurdistanê, di 5ê Nîsana 1991ê de, Encûmena Asayişa Navdewletî biryara 688 derxist û tê de behsa kiryarên rêjîma Baasê li dijî Iraqê bi giştî û kurdan bi taybetî kiribû. Lewma destê alîkarî û alîkariyê ji bo welatiyên Kurdistanê dest pê kir û azadî ji bo Kurdistanê hat avakirin. Ev biryar ji bo cîhanê, Iraq û Kurdistanê sê girîngî bû.

PUKMEDIA